آهنگ مبین پرتوان وارگه شیرون

───┤ ♩♬♫♪♭ ├─── ای ورگه ی شیرونم! ای جایگاه شیرانم… ای حونه ی آرمونم ای خانه ی ارزوهایم! ای دینم و آیمونم… ای دینم و ایمانم ایرون مو ایرونم ایرانم و ایرانم! حین رگ تو کارون. هرس تیه تو ارونده… خون رگ تو کارون است، اشک چشمان تو اروند است محکم سرپا مندی. پشتت به دماونده… محکم و استوار و پا بر جا ماندی، پشت تو به کوه دماوند است بیوین تا یکی آبوهیم دور یه تش و چاله بیایین تا یکی شویم دور یک آتش و چاله! تا بُنگِ هوو شاودی دی پر بکنه ماله… تا از صدای شادی و هیاهو پر شود خانه هر ولاتی گیر شوو بو، سرد ایبو و بی هرنگ! هر دیاری که گیر سیاهی شب باشد، سرد و بی جان میشود هر کری که بی گئوو بو،. ایبوهه بی، بو برنگ هر پسری که بی برادر باشه،بی رنگ و بی بو میشود! همه مون. ز یه خینیم، همه مون جور برار همه از یک خونیم ، همه مانند برادر هستیم… بختیاری. ، یکیه! فرخی نداره هفت و چار بختیاری یکی است هفت و چهارش فرقی ندارد وا دی یکی آبویم از کارون روه تا سرحد… دیگر باید یکی شویم از کارون گرفته تا سرحد! از حاک لرستونم تا گئویل بیراحمد از خاک لرستان تا برادران بویر احمد مو شرگ خدا ایگوم… من شکر خدا میگویم! سی که کر ایرونم برای اینکه پسر ایرانم حتی یه گل از حاکس… حتی یک تکه از خاکش… بنده به همه جونم به جونم بند است.! ───┤ ♩♬♫♪♭ ├───