آهنگ فرشاد علیاری طوفان زده

───┤ ♩♬♫♪♭ ├─── تو هم چون باد پیچیدی میان شعله شمعم… هر چه از آتش درونم بود را خاموش میکردی! به زیبایی درون شهر تو شهره به الماسی… دقیقا به همان سختی و احساس مرا مخدوش میکردی! من طوفان زده از باد آرام هم میترسم… من قحطی زده با بوی باران هم میلرزم! ضعیفم کرده عشقت ظالم عاشق کشی جانم… دگر با وعده ی ماندن مرا انقد مرنجانم! تو هم چون آب شوری و من تشنه به تصوریت… که هر چه نوشم از رویت عطش بیشترم گیرد! تو هم جون سرفه ابری و من سودای بارانت… به تو چندین بار گفتم مرو دستم به دامانت! ───┤ ♩♬♫♪♭ ├───