آهنگ تموم وجودش پر از سردیه همایون دهقان

───┤ ♩♬♫♪♭ ├─── نشسته لب پنجره بی صدا؛ نگاش خیره مونده روی آسمون! بغل کرده شهرو هوای بهار؛ ولی جسم اون میده بوی خزون… تموم وجودش پر از سردیه، نمیشینه رنگی روی صورتش! رو دیوار روزی یه خط میکشه… نمیدونه کی میرسه نوبتش! نمیخواد نزدیک شه به آینه ها؛ نمیتونه با این خزون سر کنه میگن آینه ها راست میگن ولی هنوز اون نمیخواد باور کنه ───┤ ♩♬♫♪♭ ├───