آهنگ پیمان بیات سکوت

───┤ ♩♬♫♪♭ ├─── شبی در کوچه باران رها کردی نگاهم را… از آن شب کوه اندوهم که گم کردم پناهم را! نگاه من خیابان در خیابان بی قرارت ماند… زمان مات سکوتت روز و شب چشم انتظارت ماند! سکوت مرا باور نکن ، صدایم بزن تا بشنوی که من کوه دردم بی تو… مرا راهی غربت نکن ، بگو ای رفیق نیمه راه… که کجا برگردم بی تو! تو رفتی و تمام فصل های سال پاییز است تو رفتی و تمام خنده های من غم انگیز است… از اینجا پرکشیدی و نشانت را نمیدانم زمین گیرم، مسیر آسمانت را نمیدانم! سکوت مرا باور نکن ، صدایم بزن تا بشنوی که من کوه دردم بی تو… مرا راهی غربت نکن ، بگو ای رفیق نیمه راه… که کجا برگردم بی تو! ───┤ ♩♬♫♪♭ ├───