آهنگ پدرام محمدی شرح افسانه

───┤ ♩♬♫♪♭ ├─── جان سپردم به چشم غمگینت! تو قرار است جان من باشی… گریه بس کن نبار میخواهم! آبی آسمان من باشی… سوختم بی صدا و دم نزدم چون صدایت ب دست من نرسید! موی تو بسته بود باد نزد… نامه هایت به دست من نرسید گوش کن بی تو قلب غمگینم… غنچه ی تازه ایست در طوفان! پرم از گریه زودتر ای ماه… ابرها را به خانه ام برسان… ای که هر چشم چون پریزادت! شرم افسانه ایست دور و دراز تا بفهمم که زنده ام یا نه تو… مرا خراب کن و باز بساز! عهد کردم که تا کنار توام… ابر غمگین آسمان باشم… تو هر اندازه دشمنم باشی باز من با تو مهربان باشم! ───┤ ♩♬♫♪♭ ├───