آهنگ پیوند شانه های کوه

───┤ ♩♬♫♪♭ ├─── به کی باید بگم این حرفا رو؛ که فقط بشنوه طاقت بیاره من شدم قاتل و مقتول خودم! هیچکی این حرفا رو باور نداره… کسی باور نداره کوه اگه بود؛ پای این فاجعه زانو میزد اگه آفتاب میشنید تار میشد؛ چشاشو می بست و سوسو میزد به کی باید بگم آروم آروم؟ مث شمع نیمه جون آب شدم! واسه هر عکسی که با هم داشتیم… ته یه خاطره پرتاب شدم هیچکی باور نداره که بعد از این… واسه هر چی آینه س؛ سنگ می شم! گریه هام از تو پنهون میکنم؛ مث دره های دلتنگ میشم من بجز قله ی پوشیده تو ابر؛ رو زمین هیچکی امروز ندارم سر میذارم روی شونه های کوه؛ آروم آروم مث ابرا میبارم… با تو باید بگم که تو‌؛ کوهی و طاقت میاری! حرفامو باور می کنی؛ دس رو دلم نمیذاری… با تو ‌باید بگم که تو؛ یه گوشه آروم می شینی گلایه هامو ‌‌‌می شنوی؛ خاطره هامو‌ می بینی! ───┤ ♩♬♫♪♭ ├───