آهنگ شبانگاهان تا حریم فلک عبدالحسین مختاباد

───┤ ♩♬♫♪♭ ├─── شبانگاهان؛ تا حریمِ فلک، چون زبانه کشد سوزِ آوازم●♪♫ شرر ریزد بی امان به دلِ ساکنان فلک؛ ناله ی سازم●♪♫ دلِ شیدا حلقه را شکند؛ تا برآید و راهِ سفر گیرد●♪♫ مگر یک دم گرم و شعله فشان؛ تا به بامِ جهان بال و پر گیرد●♪♫ خوشا ای دل بال و پر زدنت؛ شعله ور شدنت، در شبانگاهی●♪♫ به بزمِ غم؛ دیدگانِ تری،… جانِ پر شرری… شعله ی آهی…●♪♫ بیا ساقی تا به دستِ طلب گیرم از کفِ تو؛ جامِ پی در پی●♪♫ به دادِ دل ای قرارِ دلم؛ نوبهارِ دلم، میرسی پس کی؟●♪♫ چونان ابرِ نوبهارِ من… به دل شورِ گریه دارم من…●♪♫ می توانم آیا نبارم من؟!●♪♫ نه تنها از من قرارِ دل می رباید؛ این شورِ شیدایی●♪♫ جهانی را دیده ام یک سر؛ غرقِ دریای ناشکیبایی●♪♫ بیا در جانِ مشتاقان؛ گل افشان کن… گل افشان کن…●♪♫ به روی خود شب ما را چراغان کن… چراغان کن…●♪♫ چونان ابرِ نوبهارِ من… به دل شورِ گریه دارم من…●♪♫ می توانم آیا نبارم من؟!●♪♫ ───┤ ♩♬♫♪♭ ├───