آهنگ صدای فریاد حبیب

───┤ ♩♬♫♪♭ ├─── پرنده، پرنده، دلش پریشونه، دلش پر از غم، از اینکه مونده بی‌خونه. می‌خواد بخونه، ولی طفلکی نمی‌تونه؛ کدوم پرنده‌ی خسته ترانه می‌خونه؟ هنوز پرنده‌ی پر بسته، فکر پرواز؛ بگو، بگو، مگه این گریه شکل آواز؟ منم، منم، مثل برگی که خسته از باد. چی شد، چی شد که یه عاشق به این روز افتاده؟ صدا، صدای شکستن، صدای فریاد؛ تو هر شکسته‌ی دل، جای پای فریاد. کدوم بنفشه و پونه به خونه برگشته؟ کدوم پرنده و آهو تو باغ و تو دشت؟ هنوز پرنده‌ی پر بسته، فکر پرواز؛ بگو، بگو، مگه این گریه شکل آواز؟ منم، منم، مثل برگی که خسته از باد. چی شد، چی شد که یه عاشق به این روز افتاده؟ ترانه‌خون شبم، قصه‌گوی تنهایی؛ کسی ندیده یه عاشق به این شکیبایی. من اون غریبه‌ی تنهام، همیشه بی‌باور؛ که پر شکسته رسیدم به لحظه‌ی آخر. هنوز پرنده‌ی پر بسته، فکر پرواز؛ بگو، بگو، مگه این گریه شکل آواز؟ منم، منم، مثه برگی که خسته از باد. چی شد، چی شد که یه عاشق به این روز افتاده؟ ترانه‌خون شبم، قصه‌گوی تنهایی؛ کسی ندیده یه عاشق به این شکیبایی. من اون غریب تنهام، همیشه بی‌باور؛ که پر شکسته رسیدم به لحظه‌ی آخر. هنوز پرنده پر بسته، فکر پرواز؛ بگو، بگو، مگه این گریه شکل آواز؟ منم، منم، مثل برگی که خسته از باد. چی شد، چی شد که یه عاشق به این روز افتاده؟ هنوز پرنده‌ی پر بسته، فکر پرواز؛ بگو، بگو، مگه این گریه شکل آواز؟ منم، منم، مثل برگی که خسته از باد. چی شد، چی شد که یه عاشق به این روز افتاده؟ هنوز پرنده‌ی پر بسته، فکر پرواز؛ بگو، بگو، مگه این گریه شکل آواز؟ منم، منم، مثل برگی که خسته از باد. چی شد، چی شد که یه عاشق به این روز افتاده؟ ───┤ ♩♬♫♪♭ ├───