آهنگ هوریار پهلوان

───┤ ♩♬♫♪♭ ├─── مردی، مرام و معرفت، این راه و رسم تختیه… دیو غرورت رو بکش؛ این راز هر خوشبختیه سرسخت مثل کوه باش؛ جاری مثل آبِ روان آرام چون آهوی دشت غرنده چون شیرِ دمان شب زنده دار و شب شکن؛ آماده ی پیکار باش! در جنگ با تزویر و زور؛ یک مرد بی تکرار باش… در خود بسوز و شعله کن، آتشفشان خشم باش! یارِ دلِ دلواپسان… دریا دل و دل رحم باش افتادگان را دست گیر؛ چون پوریا همدرد باش در وادی نامردها، چون پهلوانی مرد باش افتاده باش و با مرام افسانه شو؛ همچون یلان! در پاس این ناموس و خاک؛ آماده باش ای پهلوان! رخصت بگیر از مرشدان؛ گودِ جهان را فتح کن آماده شو چرخی بزن! مولا علی را مدح کن… چمباده ی آرش بگیر؛ تیری رها کن در هوا چون تهمتن ها کاوه ها، جان را رها کن از ریا… افتادگان را دست گیر؛ چون پوریا همدرد باش در وادی نامردها، چون پهلوانی مرد باش افتاده باش و با مرام افسانه شو؛ همچون یلان! در پاس این ناموس و خاک؛ آماده باش ای پهلوان! ───┤ ♩♬♫♪♭ ├───