آهنگ آرمین برمایه نمیدونم

───┤ ♩♬♫♪♭ ├─── کی هاته ناو زندگید بیومه غریبه اراد… پشت ای تلفنه خشکم کرد صداد! خور گنی دایدنه پیم بغضی گنی و ناو گلوم درات! وتی قسمت نیه بومه عروس اراد اتاقم تاریکه غمیلم فراوان… دلم شکان نگار تا کی بیم تاوان… اشک چاوم رشانی مال دلم رمانی! مه خستم و جوانی مه دایده زیو و سالی… ضربه ی گنی دایده لیم عیب نیری ییشه و بانی! بازی کردی و گرده احساس یه جوانی احساس یه جوانی اگر بزانی چنی دلم اراد تنگه نیلی تنیا بوم حتی ارای یه دقه! تونی گذشت بکی نچی نیلیدمه جا… بدون تو زندگیم دامه دس خدا هیچوخت نزانسی تمام دنیای مه بیود! الان که چیدنه بیوش که و چه رسید… تف وی چاره تف وی زندگیمه فک کردیام یکی و ناو زندگی چاوه ریمه! اصلا و ناو یه جزیریگ زندانیمان بکن عالمو آدم بمرن حسیودمان نکن… زندگیمان بی دردسر تاگه پای کفن! مه ارای تو خونمو تونیش یه سر بخن وای و دسد نفس وصله نفسد دی عشقی نیرم که و پی برسم فراموشت نیکم حتی بگری نفسم تمام بود نفسیلم نیتیده لام خوم زانم سری بکیش و مالم دردت و قلب ویرانم! و دیورد مرم یه روزی خوم زانم… او روزه تو عروسی منیش که لاله زوانم آگر کیشایده زندگیم ماله دلم رمانی مه زندگیم ارام دام خور نیری روانی… ولی چمانی پشتم رمانی کاخ عشقم هرشو دمه بیاوان مه قبل پیری مردم! ───┤ ♩♬♫♪♭ ├───