آهنگ نمیدانستی امیر چهارم

───┤ ♩♬♫♪♭ ├─── میبرم هر طرفی عشق خطرناک تو را؛ تا که آلوده کنم خاطره ی پاک تو را! باد می آورد آرامش نمناک تو را؛ ماندم ای عشق خودم را بکشم یا که تو را… من چراغ شب دلگیر تو بودم همه عمر؛ کشته ی بغض نفس گیر تو بودم همه عمر! مهره بازی تقدیر تو بودم همه عمر؛ من دیوانه به زنجیر تو بودم همه عمر… رد تو بر تن من بود و نمیدانستی؛ قهر تو دشمن بود و نمیدانستی… وقت جان دادن من بود و نمیدانستی؛ دوریت مردن من بود و نمیدانستی! آمدی یار شوی باعث آزار شدی؛ آمدی در شب من خاطره ای تار شدی… لحظه ی حرف زدن این همه دیوار شدی؛ بی کسی کشت مرا تا تو خبردار شدی… مثل یک قایق بی پاروی طوفان زده ام؛ مثل یک سیب زمین خورده ی دندان زده ام! مثل یک خاطره ی زخمی باران زده ام؛ گریه ای در چمدانم به خیابان زده ام… به خیابان زده ام تا که به جایی نرسم؛ میروم خسته و تنها که جایی نرسم…. میروم تا ته دنیا که به جایی نرسم؛ با همین جمله ی غمناک به جایی نرسم! رد تو بر تن من بود و نمیدانستی؛ قهر تو دشمن بود و نمیدانستی! وقت جان دادن من بود و نمیدانستی؛ دوریت مردن من بود و نمیدانستی… آمدی یار شوی باعث آزار شدی؛ آمدی در شب من خاطره ای تار شدی… لحظه ی حرف زدن این همه دیوار شدی؛ بی کسی کشت مرا تا تو خبردار شدی! ───┤ ♩♬♫♪♭ ├───