آهنگ محمد رضایی مستی

───┤ ♩♬♫♪♭ ├─── هستم که… بفرمان تو باشم… تو امر کنی! رام تو باشم یک عمر پی هیچ بسوزم… یک لحظه مگر کام تو باشم مستم که! مرا سیر بنوشی تا مزه ی انگور تو باشم آغوش بخوان! بوسه طلب کن تا در پی دستور تو باشم… هم ساز بزن هم بغلم کن در شهر تنت در به درم کن! ای بستر موسیقی و مستی… دیوانه شو دیوانه ترم کن دلبند منی حبه ی قندی! قربان قد و چشم و دهانت من تلخم و شیرین سخنی تو… می میزنم از پیک زبانت تا از من و از خون منی تو! من از خود من هیچ ندانم ای من همه تو جان دلم تو ای در تن من روح و روانم هم ساز بزن هم بغلم کن! در شهر تنت در به درم کن… ای بستر موسیقی و مستی… دیوانه شو دیوانه ترم کن دلبند منی حبه ی قندی قربان قد و چشم و دهانت… من تلخم و شیرین سخنی تو می میزنم از پیک زبانت! ───┤ ♩♬♫♪♭ ├───