آهنگ بهرام یونسی مریم

───┤ ♩♬♫♪♭ ├─── ابر تیره از افق کرده کمین… خشم طوفان افتاد بر زمین! آسمان از درد می‌نالد… زان همه باران که در دامن دارد تا بریزد بر سر گل‌ها چنان! که هر گلی پر پر زند در دامن خاک… روز بعد فقط خار مانده بود برساقه‌ها همچنان عریان مانده بود… پیکر مریم در سینه‌ی خاک وز جفای طوفان! زمین کرد سینه چاک… تا بپوشد پیکر بی‌جان مریم را… تا که نامحرم نبیند این گل عاشق را! تا که آگاه شدند پروانه‌ها کوچ کردند به دیار بیگانگان… تا که گلزار شد صحرا… خار و خاشاک گل هر ایوان! من بگریم برمزار مریم به هرجا… قصه‌ی مریم بود قصه‌ی هزاران گل مثل مریم غلتیدند در خاک و خل! ───┤ ♩♬♫♪♭ ├───