آهنگ مهدی غفارزاده من یه ابرم

───┤ ♩♬♫♪♭ ├─── من یه ابرم تو آسمون تیره… من یه گرگیم که باروناشو دیده نمی‌خواد توضیح بدی خودتو پیشم! با یه نگاه میشناسم زالو هارو دیگه من اونیم ک پیدا کرده خودشو… نمیخوره اصلا داروهاشو دیگه! نه به کسی تکیه نداره من اونیم که ، زور بازوهاشو دیده… من دنبال هدف همش گشتم من دستمو ، زدم و برگشتم! منو نترسون از نبودنت نه من اونم که تنها شروع کرد از اول راه طولانی باشه ده فرسخ… شده پیاده میرم ، ولی از اول خالی کردم دورمو من از عمدا! نیست خودم واسه خودم دیگه کم اصلا من روزای سختمو دیدم… از زیر صفر، با همه جنگیدم هرچی زمینم زدن، بازم خندیدم آخرش چیزی شد که قبلش می‌دیدم… دیگه از کسی چیزی نخواستم هرچی ساختم، خودم، تنها ساختم تنها می‌برم، چون تنها باختم واسه بهتر شدن، خودمو شناختم! منو، محکم که می‌بینی، پر از زخم و اراده… هرچی کشیدم، ریختم توی بیتام، پرِ حرف و کنایه هرچی بزنین، محکم‌ترم، بدون مکث، اصلاً کم نمیارم من همه عشقمو دادم به موزیک، سهمم از شب، بیداریه بشین همدست ، نمیتونین بگیرینم! من با تک دست ، همه تیمتونو حریفم… تَردستی میکنم با ملودیام و هَر ترک ، یه ایده نو دارم واست… رَندَ تونو میزنه به زودی قلم کَندَم ازتون رشده خودم هدف عَمداً کردم دورمو خودم خلوت! خودم ریشه ی گلمو کندم من روزای سختمو دیدم از زیر صفر، با همه جنگیدم هرچی زمینم زدن، بازم خندیدم… آخرش چیزی شد که قبلش می‌دیدم دیگه از کسی چیزی نخواستم… هرچی ساختم، خودم، تنها ساختم تنها می‌برم، چون تنها باختم واسه بهتر شدن، خودمو شناختم! ───┤ ♩♬♫♪♭ ├───