نوحه میگن پهلوون بنی هاشمه جواد مقدم خیال

───┤ ♩♬♫♪♭ ├─── دوباره میرم با خودم تو خیال، دوباره ضریحو بغل می‌کنم. میشینم دو زانو جلو پای تو، به هر چی می‌بینم غزل می‌کنم. همه گیر و دارای احوالمو، توی چایی روضه‌ات حل می‌کنم. چی آخه قشنگ‌تر از این حادثه، که دارم شما رو بغل می‌کنم؟ منی که از عشق تو دم می‌زنم، بخواهی تو با دنیا بهم می‌زنم. همه خلوتَم پر شد از نوحه‌هاتون، باهات زندگیمو رقم می‌زنم. پناهی به غیرت ندارم سراغ، به دادم رسیدی زمان فراق. داره حس وابستگیم به نگاهت، منو می‌کشونه دیگه به عراق. چقدر مادرم آرزو داشته که، من اینجوری باهات صمیمی بشم. داره سن و سالم باهات می‌گذره، فدای این عشق قدیمی بشم. شکستم من هر وقت تو زندگیم، رسوندی خودت رو به هر نحوی بود. محاله برا تو نمیرم حسین، چه جاهایی بودی که هیچ‌کی نبود. تو مثل یک کوه تکیه‌گاه منی، چی دیگه می‌خواهم وقتی شاه منی؟ تو کی آخه قید کسی رو زدی؟ تو تا زیر قبرم پناه منی. تو گردن گرفتی من خسته رو، تو وا کردی قفلای بسته رو. تو حاجت‌روا‌م کردی و گفتی: جز من، زمین می‌خوری، پیش هیچ‌کس نرو. میگن پهلوون بنی‌هاشمه، میگن خیلی دوسش داره فاطمه. من از بچگی نونشو خوردم و، به شش‌دونگ قلبم قمر حاکمه. ۱۳۳ حک شده روی تنم، دیوونه میشم از تو دم می‌زنم. بذار بشنوه کل دنیا اصلاً، سگ روسیاه ابالفضل منم. چقدر دلبری می‌کنه این چشما، میگن قرص ماهه شبیه به شاه. فقط از مرامت دارن می‌شنون، اسیر تو میشن علامت‌کِشا. به ام‌البنین فرق با همه، وجودت شبیه نفس لازمه. داره حس وابستگیم به ابالفضل، منو می‌کشونه دیگه علمه. جان ابوفاضل، جان! ───┤ ♩♬♫♪♭ ├───