آهنگ همایون شجریان کمند زلف

───┤ ♩♬♫♪♭ ├─── زان یار دلنوازم شکریست با شکایت… گر نکته دان عشقی بشنو تو این حکایت! بی مزد بود و منت هر خدمتی که کردم! یا رب مباد کس را مخدوم بی عنایت… در زلف چون کمندش ای دل مپیچ کانجا! سرها بریده بینی بی جرم و بی جنایت… از هر طرف که رفتم جز وحشتم نیفزود! زنهار از این بیابان وین راه بی نهایت… در این شب سیاه هم گم گشت راه مقصود از گوشه ای برون آی ای کوکب هدایت… چشمت به غمزه ما را خون خورد و می پسندی! جانا روا نباشد خونریز را حمایت… رندان تشنه لب را آبی نمیدهد کس گویی ولی شناسان رفتند از این ولایت ی آفتاب خوبان میجوشد اندرونم! یک ساعتم بگنجان در سایه عنایت… وین راه را نهایت صورت کجا توان بست… کش صد هزار منزل بیش است در بدایت… هر چند بردی آبم روی از درت نتابم! جور از حبیب خوشتر کز مدعی رعایت… عشقت رسد به فریاد ار خود به سان حافظ… قرآن ز بر بخوانی در چارده روایت! ───┤ ♩♬♫♪♭ ├───