آهنگ داریوش صفری جاده ابریشم

───┤ ♩♬♫♪♭ ├─── ‎از پشت سر چشمامو می‌گیری؛ می‌شناسمت حتی تو خاموشی! دنیامو از نو با تو میسازم؛ وقتی لباس تازه میپوشی! ‎کنار تو خوابم که میگیره؛ رو کوهِ شونه‌ت یه اتاق‌ خوابه… ‎قرصه دلم به خنده‌های تو… هر خنده‌ای؛ یه قرص اعصابه… محکم بگیرم توی آغوشت؛ دریا همین‌جا تو همین خونه‌س ‎از آدمایی که تو رو دیدن؛ هرکس که عاقل بوده دیوونه‌س! ‎تحمل این حجم زیبایی؛ گاهی نمیدونی چقد سخته! ‎موهای تو دشت پریشونه؛ هر کی کشاورزه چه خوشبخته! ‎جاده‌ی ابریشم بهش میگن، به اون مسیری که تو رد میشی… ‎بخت بلندی داره اونی که؛ تو راه خونه‌شو بلد میشی… ‎امشب هوس کردم برم دریا؛ بپر تو این آغوش ناغافل ‎اینجا تو آزادی بدون مرز؛ آتیش روشن کن تو این ساحل… ‎محکم بگیرم توی آغوشت؛ دریا همین‌جا تو همین خونه‌س… ‎از آدمایی که تو رو دیدن؛ هرکس که عاقل بوده دیوونه‌س! ‎تحمل این حجم زیبایی؛ گاهی نمیدونی چقد سخته! ‎موهات یه دشت پریشونه؛ هر کی کشاورزه چه خوشبخته! ───┤ ♩♬♫♪♭ ├───