آهنگ شهاب مظفری ایران

───┤ ♩♬♫♪♭ ├─── تو آسمون منی‎ ‎زمین نخور وطنم ‎از این هوا که تویی ‎چگونه دل بکنم ‎تو را که بودِ منی ‎و در وجود منی ‎و تار و پود منی ‎چرا صدا نزنم ‎تو مادری و پدر ‎چه در خطر چه حذر ‎مرا مباد سفر ‎از این تویی که منم ‎قسم به هر غم تو ‎به زخم و مرهم تو ‎که با همین کم ِتو ‎خوشند بسیاران ‎وطن پرستم و این ‎اگر گناه من است ‎بدان همیشه وطن ‎پناهگاه من است من تو آغوش تو بزرگ شدم جای اشکام روو شونه های توه بغلت می کنم که خوب بشی حالا که بغض تو صدای توه ───┤ ♩♬♫♪♭ ├───