آهنگ دومان های های

───┤ ♩♬♫♪♭ ├─── تو که رفتی از غمت سخت پریشان پریشان شدم… تو که بودی با تو خوب وقتی رفتی مثل مجنون غزل خوان شدم! تو که بودی همه چی سخت ولی کنار تو آسان بود بهترین جای جهان میدونه تجریش همین تهران بود… تو که رفتی غم عالم با دلم بد تا کرد تو که رفتی حتی مغزم با دلم دعوا کرد! تو که رفتی همه دنیا به ریشم خندیدند من یه چیزای جدیدی از خودم فهمیدم! های های خدایا به دلم رحم کن های های یا که منم مثل آن بی رحم کن… های های خدایا راهی پیشه روم بزار های های معجزه بفرس برای من یه بار بی تو انگار یه چندروزیه سر بدنم چند نفر از ته دل یروزه کامل زدنم! هر کاری کردم ولی مغزم به جایی راه نداد… آخرش پشتم میگن شادیه روحش صلوات! ───┤ ♩♬♫♪♭ ├───