نوحه هرکه دارد هوس کرببلا بسم الله محمود کریمی

───┤ ♩♬♫♪♭ ├─── اول به مدینه مصطفی بر سر زد؛ دوم به نجف شیر خدا بر سر زد… سوم همه کن و مکان سینه زدند؛ تا مادر شاه کربلا بر سر زد! بیرق عزا علم شد؛ رایت هدی علم شد… خیمه گاه اهل بیت شاه کربلا علم شد؛ از ابد تا الست هر چه بود هر چه هست! انبیا اولیا کائنات ممکنات دم گرفتند همه؛ یک صدا هر که دارد هوس کرب و بلا بسم الله در رکاب پسر شیر خدا بسم الله؛ از چشمه تسنیم شراب آوردند! از عصمت توحید نقاب آوردند؛ بر هلهله ی فرشتگان ملکوت صد آینه از ابوتراب آوردند… لشکر حیدر کرار زیر بیرق علمدار؛ در رکاب شاه احرار دست به سینه و خبر دار! از وهب تا حبیب غرق در عطر سیب؛ میرسد زمزمه یا طبی یا غریب… دم گرفتند هم صدا؛ هر که دارد هوس کرب و بلا بسم الله… شد صبر در این لوح و قلم واویلا؛ از قصه ی آن مشک و علم واویلا! زینب به حسین زیر لب میگوید؛ میلرزد از این خاک دلم واویلا… چاره ای کن ای برادر؛ بهر اضطرار خواهر مثل من دل نگران است مادر علی اصغر! خیمه گاه نهر آب سراب خاک مذاب؛ وای علی وای رباب ثار الله آل الله دم گرفتند همه همصدا هر که گشت است اسیر و مبتلا بسم الله؛ هر که دارد هوس کرب و بلا بسم الله! ───┤ ♩♬♫♪♭ ├───