آهنگ محسن چاوشی همراه خاک اره

───┤ ♩♬♫♪♭ ├─── همراه خاک ارّه؛ تُف می کنم، طعـــمِ بیدار بودن را…●♪♫ با سرفه ام در خواب؛ حس می کنـــم دردِ نجــار بودن را…●♪♫ از نردبان بودن، بسیــار غمگینم… از آسمــان بودن، بسیار غمگینــم…●♪♫ تمرین کنم باید؛ دیوار بودن را!●♪♫ چون فوجِ ماهی ها؛ در نفت می میرم…●♪♫ دریای آلوده؛ دارد به آرامی، کم می کند از من… بسیار بودن را…●♪♫ شعر : حسین صفا وقتی نمی میرم… هم دردسر سازم! هم دست وُ پا گیرم!●♪♫ اما به هر تقدیر… باید تحمل کرد، سَر بار بودن را●♪♫ وقتی نمی میرم… هم دردسر سازم! هم دست وُ پا گیــرم!●♪♫ اما به هر تقدیــر… باید تحمل کرد، سَر بـــار بودن را●♪♫ در سینه ام بم ها… با کوهی از غم ها، پیوسته لرزیدند…●♪♫ پس دفنِ خود کردم؛ همراه آدم ها، جاندار بودن را●♪♫ روزی اگر زاغی؛ روباه را بلعید! جای تأسف نیست…●♪♫ هیهات! اگر روزی، صابون بیاموزد! مکّــار بودن را..!●♪♫ بیرون تراویده است… از گـورِ من، بهـرام! از کـوزه ام، خیـام!●♪♫ ملودی : محسن چاوشی از مستی ام؛ حافظ، سر مشق می گیرد، هوشیار بودن را!●♪♫ وقتی نمی میرم… هم دردسر سازم! هم دست وُ پا گیــرم!●♪♫ اما به هر تقدیر… باید تحمل کرد، سَر بــار بودن را●♪♫ وقتی نمی میرم… هم دردســر سازم! هم دست وُ پا گیــرم!●♪♫ اما به هر تقدیر… باید تحمل کرد، سَــر بار بـــودن را●♪♫ ───┤ ♩♬♫♪♭ ├───