آهنگ مسیح و آرش گندم

───┤ ♩♬♫♪♭ ├─── ‏از ریشه چیدی هر چی کاشتم گرفتی از من هر چی داشتم! ‏دردی که بعد تو بزرگ شد من اسمشو گندم گذاشتم… ‏گندم که بی دونه نمیشه پرنده بی لونه نمیشه… ‏وقتی که قلبش جلد میشه هیچ جا براش خونه نمیشه… ‏من این دردو از هر طرف خوندمش درد شد به کوچه گفتم درختاش همه زرد شد! ‏من بغض کردم دل آسمون بارید انگار یه دنیا به دنیام بدهکاری… ‏میبینی این غمی که پیله زد تو خونمه صدای ضربه های ریز استخونمه… ‏برای این غمای کهنه من جوونم حیف اینی که داره میره ساده آره جونمه! ‏این روزا خنده هامون خنده داره سرده تموم فصلامم خزون و برگ زرده… ‏این حس دوباره قلبو تیکه پاره میکنه دلم تو کوچه مثل قلب دوره گرده! ───┤ ♩♬♫♪♭ ├───