آهنگ دلارام حامد زمانی

──┤ ♩♬♫♪♭ ├─── بخت باز آید از آن در؛ که یکی چون تو درآید…●♪♫ روی زیبای تو دیدن؛ درِ دولت بگشاید…●♪♫ صبر بسیار بباید؛ پدرِ پیرِ فلک را… تا دگر مادرِ گیتی؛ چو تو فرزند بزاید●♪♫ این ظرافت که تو داری؛ همه دل ها بفریبی… این لطافت که تو داری؛ همه غم ها بزداید●♪♫ چشمِ عاشق نتوان دوخت؛ که معشوق نبیند…●♪♫ نای بلبل نتوان بست؛ که بر گل نسُراید●♪♫ شعر : سعدی نیشکر با همه شیرینی اگر لب بگشایی؛ پیش نطقِ شکرینت چو نی، انگشت بخاید!●♪♫ گر مرا هیچ نباشد؛ نه به دنیا، نه به عقبی… چون تو دارم؛ همه دارم… دگرم هیچ نباید●♪♫ مژده ای دل؛ که کنون وقتِ وصال است و غمت رو به زوال است●♪♫ به عشاق بگوییــد… رهِ وصل بپوییـــد…●♪♫ که چهارم مه از آن چهاردهِ ماه●♪♫ که عالم همه مجنونِ رخش، در طلبش، نعره زنانند وُ…●♪♫ به دف؛ رقص کنانند وُ به دل خوف و رَجا●♪♫ از کرمِ ساقیِ ما؛ طرد شده درد وُ…●♪♫ ملودی : حامد زمانی ز شوقِ قدمش؛ سرو روان است و…●♪♫ چنین است و چنان است وُ…●♪♫ قرارِ دو جهان است وُ…●♪♫ سپاهی ز غلامان؛ به رهش جامه دریدند وُ…●♪♫ دل از خویش بُریدند و به معشوق رسیدند وُ…●♪♫ همین مشغله ی ماست؛ که از عشق بمیریم وُ جز او یار نگیریم!●♪♫ با همه خلق نمودم؛ خمِ ابرو که تو داری… ماهِ نو؛ هر که ببیند به همه کس بنماید●♪♫ دل به سختی بنهادم؛ پس از آن دل به تو دادم… آن که از دوست تحمل نکند، عهد نپاید●♪♫ گر حلال است که خونِ همه عالم تو بریزی؛ آن که روی از همه عالم به تو آورد نشاید●♪♫ چشمِ عاشق نتوان دوخت؛ که معشوق نبیند…●♪♫ نای بلبل نتوان بست؛ که بر گل نسُراید●♪♫ هر که دلارام دید؛ از دلش آرام رفت… باز نیابد خلاص هر که در این دام رفت…●♪♫ یاد تو می رفت و ما عاشق و بیدل شدیم؛ پرده بر انداختی، کار به اتمام رفت…●♪♫ مه ننماید به روز؛ چیست که در خانه تافت؟●♪♫ سرو نروید به بام؛ کیست که بر بام رفت؟●♪♫ گر به همه عمرِ خویش؛ با تو برآرم دمی… حاصل عمر آن دم است، باقی ایام رفت…●♪♫ دل و دینم به فدای قد و بالای نگاری؛ که همی بنده نواز است و حقیقت نه مجاز است●♪♫ تنظیم قطعه : نیما نورمحمدی چه بگویم؛ که چنین قصه دراز است…●♪♫ جهانی به درش؛ غرقِ نیاز است…●♪♫ نماز است؛ جواز است به دلم سوز و گداز است…●♪♫ منم آن… منم آن… منم آن ریزه خورِ خوانِ کریمش؛ که به کس کار ندارم به جز آن یار ندارم●♪♫ به کسی کار ندارم؛ ثمنی غیرِ دلم، بر سرِ بازار ندارم●♪♫ منِ نالایقِ ناقابلِ نالان، چه کنم؟ با همه درماندگی و دوری و شرمندگی و بندگی و بی ثمری…●♪♫ پیش همان شه که کریم است و رحیم است و همان یار قدیم است●♪♫ جهانگیرِ جهاندار و به دل، دلبر و دلدار و وفادار و هوادار و بهین سرور و سردار وُ…●♪♫ کس و کار و به دل یار و جهانی به کرم هاش بدهکار وُ…●♪♫ چه میشد؛ دلِ غم دیده ی من را بشود، باز خریدار؟●♪♫ ───┤ ♩♬♫♪♭ ├───