آهنگ امیر قزوینی داداشی

───┤ ♩♬♫♪♭ ├─── دلم رو سنگ غم ساییده ای داد! ندارم چاره ای جز راهِ فریاد… توی دریای چشمم؛ گریه کم نیست! گرفته موج غم، دست خودم نیست… آهای دنیا هوای تو غریبه؛ تموم دلخوشیهاتم فریبه! برای عشق امیدی نمونده… زمونه حکمِ اعدامش رو خونده! زمونه پس چی شد، روزای خوبِ تو؟ اگه داداشیمو بگیرن از دلم؛ تموم شادیام تو دلم میمیرن… بریز ساقی از این می جام سبو؛ شده مستیِ من تمومِ آرزوم دیگه جایی نمونده رفته باشم؛ که از غصه ی زندگی رها شم! پر از دردمو درمونِ دلم نیست! آخه غصه از این زمونه کم نیست… دلم خسته شد از بس که نوشتم! از این گلایه های سرنوشتم… دیگه نایی تو این صدا نمونده؛ دیگه صبر منو به لب رسونده زمونه پس چی شد، روزای خوبِ تو؟ اگه داداشیمو بگیرن از دلم؛ تموم شادیام تو دلم میمیرن… ───┤ ♩♬♫♪♭ ├───