آهنگ از دوست داشتن همایون شجریان

───┤ ♩♬♫♪♭ ├─── امشب از آسمان دیده ی تو روی شعرم ستاره می بارد! در سکوت سپید کاغذها پنجه هایم جرقه می کارد… شعر دیوانه ی تب آلودم شرمگین از شیار حواهش ها پیکرش دوباره می سوزد عطش جاودان آش ها… آری آغاز دوست داشتن است گرچه پایان کار نا پیداست! من به پایان دگر نیندیشم که همین دوست داشتن زیباست… از سیاهی چرا حذر کردن شب پر از قطره های الماس است! آنچه از شب بجای می ماند عطر سکر آور گل یاس است آه بگذار گم شوم در تو کس نیابد زمن نشانه ی من… روح سوزان اه مرطوبت بوزد بر تن ترانه ی من آه بگذار زین دریچه ی باز خفته در پرنیان رویاها… با پر روشنی سفر گیرم بگذرم از حصار دنیاها! دانی از زندگی چه می خواهم من تو باشم تو پای تا سر تو زندگی گر هزار باره بود بار دیگر تو بار دیگر تو! آنچه در من نهفته دریایست کی توان نهفتنم باشد… با تو زین سهمگین طوفان کاش یارای گفتنم باشد… ───┤ ♩♬♫♪♭ ├───