Shekaste

───┤ ♩♬♫♪♭ ├─── پس از نمونم برای خدا؛ تو مرگ دلم را ببین و برو! چو طوفان سنگین ز شاخه ی غم؛ گل هستیم را بچین و برو که هستم من اون تک درختی؛ که در کام طوفان نشسته… همه شاخه های وجودش؛ ز خشم طبیعت شکسته! ندونستم این را به عمرم؛ نمیمونه عشقم برایم که هستم من اون تک درختی؛ که در کام طوفان نشسته… همه شاخه های وجودش؛ ز خشم طبیعت شکسته ندونستم ای بی خبر ز دلم! که بی اعتباره وفای تو هم… تو اکنون ز عشقم گریزونی؛ غمم را ز چشمم نمی خونی از این غم چه حالم نمیدونی! تو اکنون ز عشقم گریزونی… غمم را ز چشمم نمیخونی؛ از این غم چه حالم… نمیدونی… ───┤ ♩♬♫♪♭ ├───