Roghaya Gashte Bi Pedar

───┤ ♩♬♫♪♭ ├─── رقیه گشته بی پدر؛ ای ساربان آهسته تر! اینجا دگر گل میشود؛ خون سرزمین کربلا… گلهای گلدان حسین؛ پرپر شود در نینوا از سیلی این قوم دون؛ روی رقیه شد کبود رقیه گشته بی پدر؛ ای ساربان آهسته تر! گلوی اصغرش شکافت؛ قنداق او شد غرق خون… در علقمه آب آورش؛ گشته جدا دستش کنون از سیلی این قوم دون؛ روی رقیه شد کبود رقیه گشته بی پدر؛ ای ساربان آهسته تر! گلوی اصغرش شکافت؛ قنداق او شد غرق خون… رقیه گشته بی پدر؛ ای ساربان آهسته تر! اینجا دگر گل میشود؛ خون سرزمین کربلا… ───┤ ♩♬♫♪♭ ├───