Morghe Shab

───┤ ♩♬♫♪♭ ├─── چو مرغ شب خواندی و رفتی؛ دلم را لرزاندی و رفتی شنیدی غوغای طوفان را؛ زخواندن وا ماندی و رفتی به باغ قصه به دشت خواب؛ سایه ی ابری ست در دل مهتاب مثل روح آزرده ی مرداب… دلم را لرزاندی و رفتی… چو مرغ شب خواندی و رفتی تو اشک سرد زمستان را؛ چو باران افشاندی و رفتی سیاه شب لاله افشان شد؛ کویر تشنه گلستان شد تو می آیی؛ آی تو می آیی! ز باغ قصه به دشت خاک؛ ز راه شیری پر مهتاب تو میباری چون گل باران؛ به جان نیلوفرِ مرداب سیاه شب لاله افشان شد؛ کویر تشنه گلستان شد تو می آیی؛ آی تو می آیی! ───┤ ♩♬♫♪♭ ├───