Khaste

───┤ ♩♬♫♪♭ ├─── خواستم داد شوم گرچه لبم دوخته ست! ●♪♫ خودم و جدم و جد پدرم سوخته ست ●♪♫ خواستم جیغ شوم گریه ی بی شرط شوم… ●♪♫ خواستم از همه ی مرحله ها پرت شوم! ●♪♫ کسی از گوشیِ مشغول به من می خندید ●♪♫ آخر مرحله شد غول به من می خندید ●♪♫ یک نفر از وسط کوچه صدا کرد مرا؛ بازی مسخره ای بود رها کرد مرا ●♪♫ شعر : مهدی موسوی با خودم، با همه، با ترس تو مخلوط شدم! ●♪♫ شوت بودم که به بازی بدی شوت شدم! ●♪♫ آنچه میرفت و نمیرفت فرو من بودم؛ حافظ این همه اسرار مگو من بودم ●♪♫ از تحمل که گذشتم به تحمل خوردم… ●♪♫ دردم این بود که از یارِ خودی گل خوردم ●♪♫ حرفی از عقل بد اندیش به یک مست زدند؛ باختیم آخر بازی همگی دست زدند! ●♪♫ از تو آغاز شدم تا که به پایان برسم ●♪♫ رفتم از کوچه که شاید به خیابان برسم… ●♪♫ بوی زن دادم و زن داد به موی فشنم! راه رفتم که به بیراهه ی خود مطمئنم! ●♪♫ خسته از بودن تو خسته تر از رفتن تو؛ خسته از مولوی و شوش به راه آهن تو ●♪♫ خسته از آنچه که بود و به خدا هیچ نبود… ●♪♫ خسته از منظره ی خسته ی تهران در دود… ●♪♫ مرده بودی و کسی در نفس من جان داشت ●♪♫ ملودی و تنظیم قطعه : بابک رضایی مرده بودی و کسی باز به تو ایمان داشت! ●♪♫ کشتمت تن زده در ورطه ی خون رقصیدم… ●♪♫ پشت هر میکروفن، از فرط جنون رقصیدم ●♪♫ از گذشته شب تو تا به هنوزم آمد؛ مست کردم که نفهمم چه به روزم آمد ●♪♫ به خودم زنگ زدم توی شب پاییزی؛ دود سیگار شدم تا که نبینم چیزی! ●♪♫ ───┤ ♩♬♫♪♭ ├───