Hossein Maya Be Koofe

───┤ ♩♬♫♪♭ ├─── شدی پاره پاره ●♪♫ قصیده، غزل، مثنوی، چار پاره! ●♪♫ سراسیمه گودال؛ برای تو شد بامِ دارالعماره ●♪♫ شدی مثلِ تسبیح… ●♪♫ گرفته زمین، با تنت استخاره! ●♪♫ ناله زدی… ●♪♫ حسین میا به کوفه… ●♪♫ داد زدی؛ کوفه وفا نداره… ●♪♫ و زخمِ تنت را؛ شمرده ست نیزه ●♪♫ ستاره ستاره… ●♪♫ سرت را بریدند… ●♪♫ که از گوش کنده شود؛ گوشواره ●♪♫ که آغوشِ زینب؛ برای رقیه شود راهِ چاره ●♪♫ که بر بام باشد ●♪♫ به یک کاروانِ کوفه، گرمِ نظاره ●♪♫ ناله زدی… ●♪♫ حسین میا به کوفه… ●♪♫ داد زدی؛ کوفه وفا نداره… ●♪♫ و زخمِ تنت را؛ شمرده ست نیزه ●♪♫ ستاره ستاره… ●♪♫ سرت را بریدند… ●♪♫ که از گوش کنده شود؛ گوشواره ●♪♫ که آغوشِ زینب؛ برای رقیه شود راهِ چاره ●♪♫ که بر بام باشد ●♪♫ به یک کاروانِ کوفه، گرمِ نظاره ●♪♫ که باشیم عمری عزادارِ انگشت های اشاره ●♪♫ سرت، روی نیزه ●♪♫ تنت را جویده؛ دهانِ قناره ●♪♫ شدی پاره پاره؛ دوباره دوباره… دوباره دوباره… ●♪♫ ناله زدی… ●♪♫ حسین میا به کوفه… ●♪♫ داد زدی؛ کوفه وفا نداره… ●♪♫ ───┤ ♩♬♫♪♭ ├───