Gham Ra Madaram Midanad

───┤ ♩♬♫♪♭ ├─── ﻏﻤﻢ را ﻣﺎدرم ﻣﻴﺪاﻧﺪ و ﺑﺲ… ﺟﻨﻮﻧﻢ را ﺳﺮم ﻣﻴﺪاﻧﺪ و ﺑﺲ! ﺑﻪ ﻗﻠﺒﻢ ﺧﻨﺠﺮی از ﺟﻨﺲ اﺑﺮوﺳﺖ ﻛﻪ آن ﻫﻢ دﻟﺒﺮم ﻣﻴﺪاﻧﺪ و ﺑﺲ… گلم گلم وای گلم ای گل بی خارم! ز دوریت عزیزوم خرابه حالوم منم آن خسته ی از یاد رفته که برگ خاطروم بر باد رفته! منم آن آهوی سرگرد این دشت… به هر گل را روم صیاد رفته… گلم گلم وای گلم ای گل بی خارم ز دوریت عزیزوم خرابه حالوم! ───┤ ♩♬♫♪♭ ├───