Ey Sareban

───┤ ♩♬♫♪♭ ├─── ای ساربان آهسته ران کآرام جانم می‌رود! وآن دل که با خود داشتم با دلستانم می‌رود! من مانده‌ام مهجور از او بیچاره و رنجور از او… گویی که نیشی دور از او در استخوانم می‌رود! محمل بدار ای ساربان تندی مکن با کاروان… کز عشق آن سرو روان گویی روانم می‌رود… او می‌رود دامن کشان من زهر تنهایی چشان دیگر مپرس از من نشان کز دل نشانم می‌رود! با آن همه بیداد او وین عهد بی‌بنیاد او در سینه دارم یاد او یا بر زبانم می‌رود… بازآی و بر چشمم نشین ای دلستان نازنین! کآشوب و فریاد از زمین بر آسمانم می‌رود ای ساربان آهسته ران کآرام جانم می‌رود… وآن دل که با خود داشتم با دلستانم می‌رود… من مانده‌ام مهجور از او بیچاره و رنجور از او! گویی که نیشی دور از او در استخوانم می‌رود… در رفتن جان از بدن گویند هر نوعی سخن… من خود به چشم خویشتن دیدم که جانم می‌رود! ───┤ ♩♬♫♪♭ ├───