Dar Astaneye Piri

───┤ ♩♬♫♪♭ ├─── در آستانه ی پیری؛ گلایه از شبِ دنیا، بد است مرد حسابی..!●♪♫ به احترام دیازپام! بدونِ قصه و بوسه؛ تلاش کن که بخوابی!●♪♫ تو مثلِ برده ی خانه؛ وبالِ گردنِ روزی…●♪♫ کسی نگفت؛ نباید که از نهاد، بسوزی!●♪♫ تو آفتاب نبودی؛ که بی دریغ بتابی…●♪♫ شعر : حسین صفا چه اسب ها! که درونت به اهتزاز درآمد..! به شیهه، عمرِ گلویت، کشان کشان به سر آمد…●♪♫ تو را که بست به گاری؛ که روزمُزدِ عذابی؟●♪♫ لگد زدند به شیری؛ که صبر، غرّشِ او بود…●♪♫ شکست یوز پلنگی، که رام وُ آینه خو بود…●♪♫ و از فرازِ دهانی؛ سقوط کرد عقـــابی●♪♫ دلیر ماندی و نان را؛ به خون زدی که نمیـــری…●♪♫ به هرزه پا ندواندی…●♪♫ از این دوندگی آخر، چه می رسد به جماعت؟ جز آخوری وُ طنــــابی؟!●♪♫ شناسِ عالمی اما؛ شناسنامه نداری!●♪♫ و دائمُ الغمی اما؛ خودت ادامه نداری…●♪♫ غرورِ منقطعُ النَسل! عِماره سازِ خرابی!●♪♫ تو برگزیده نبودی… قبول کن، که نبودی! قبول کن که رسولی؛ بدونِ معجزه هستی…●♪♫ بلند مسئله هستی؛ ولی بدونِ کتابی!●♪♫ دریچه ای که تپید و جهانِ کوچک ما را؛ به نور خوان گرفتست…●♪♫ بیا و زنده شو ای ماه! که مثلِ فاتحه هر شب، بر این دریچـه بتــابی…●♪♫ ملودی : محسن چاوشی هزار ماهیه تنها؛ فدای آبیه دریا…●♪♫ هزار بسته مُسَکن؛ فدای این غمِ بُرنا!●♪♫ هزار گله ی درنا؛ فدای وسعتِ آبی…●♪♫ گلایه از شبِ کوچک، ولِک به شیوه ی کودک…●♪♫ پس از حزنِ مبارک؛ شبت بلند! غمت نیز!●♪♫ غمت بخیر! شبت نیز!●♪♫ شب است… مردِ حســابی!●♪♫ ───┤ ♩♬♫♪♭ ├───